Reisverslag

Het is zover, onze laatste fietsdag.

Wij staan zoals gewoonlijk vroeg op maar we weten dat we geen haast hebben omdat we pas om kwart voor tien bij het Kasteel van Wijchen moeten zijn. Gister hebben we daar alvast een kijkje genomen en het bord “omleiding voor Biking4Energy” al zien staan. De zon staat hoog aan de hemel en de dag kan al niet meer stuk. Als we bij het Kasteel van Wijchen aankomen worden we welkom geheten door de teksten op de grote borden. Het ziet al helemaal oranje door de verschillende kraampjes en de mensen in oranje shirts. De Stichting Energy4All is ook goed vertegenwoordigd met mensen en materiaal. De foto’s van onze tocht in een kraampje doen ons wel wat. De fietstocht is voorbij maar wat was het mooi en indrukwekkend. Langzaam loopt het vol, daar komen Leny A, Johan en Frank, de medefietsers van het eerste deel van de tocht. Het weerzien is hartverwarmend. Dan is met de komst van Diewertje, Jaap, Selma en Frank de ploeg compleet. Iedereen ziet z’n geliefden en vrienden weer. Voor een aantal van ons is het echt vijf weken geleden en het is heerlijk om ze weer te kunnen knuffelen. Er wordt heel veel bijgepraat en wij kunnen onze indrukken en verhalen over de fietstocht vertellen. Het is een en al oranje en met het Kasteel op de achtegrond levert dat mooie plaatjes op. Daarna worden we welkom geheten door Annemarie Bevers, onze persvoorlichter. Zij geeft de tijdsplanning door en wijst nog op de T-shirts en de energy-pakketten die te koop zijn. Zo’n 150 mensen stellen zich op met de fiets aan de hand zodat we na het startschot achter de fanfare aan kunnen lopen over het marktplein. Burgemeester G. Noordewier heette ons welkom in Wijchen en samen met Joska werd het startschot gegeven door het oplaten van oranje ballonnen voorzien van kaartjes van Biking4Energy. Het was een prachtig gezicht dat grote oranje lint, eerst door Wijchen en daarna al fietsend door het mooie Gelderland op weg naar Nijmegen. We mochten niet harder dan 10km per uur fietsen anders zouden we te vroeg in Nijmegen zijn. Je viel bijna om met deze snelheid dus iedereen die dacht dat we zo de hele tocht hebben gefietst, niet dus! De route was bewegwijzerd en op iedere kruising stonden verkeersregelaars zodat we niet voor de verkeerslichten hoefden te wachten. Alles was perfect georganiseerd. In Nijmegen stond spreekstalmeester en ambassadeur van Energy4All, Ron Bons, klaar om ons allemaal te ontvangen met grappen en grollen. Prof. dr. Jan Smeitink leidde ons naar de ontvangstzaal waar we een drankje konden nuttigen. In het auditorium was het officiële gedeelte gepland. Iedereen zocht een plaatsje en met de nodige hilariteit werden verschillende mensen hun plaatsen gewezen. Er was een warm onthaal voor Stefan (onze websitebouwer) en zijn vrouw. Wederom een welkomstwoord, nu door wethouder J. van der Meer. Daarna was het snelle woord aan Jochem Meyjer, cabaretier en PR ambassadeur van de Stichting Energy4All. Hij ging een ter beschikking gestelde voetbal en voetbalshirt, gesigneerd door spelers van het Nederlands elftal, veilen. Dat ging geweldig er werd flink tegen elkaar opgeboden en zelfs de wethouders van Wijchen en Nijmegen boden mee. De bal werd gescoord door Chris van Oyen, ambassadeur van Energy4All en het shirt ging voor een hoog bedrag naar Patrick van Dijk uit Haarlem.. Jochem controleerde nog wel even of de maat goed was en toen was het shirt verkocht. Daarna was de microfoon voor Marleen, de moeder van Joska. In ontroerende woorden werden haar ouders en alle anderen bedankt voor hun ongebreidelde inzet en support. Leny en Ria gaven nog een impressie van de fietstocht en de gevoelens en emoties als je kleinkind een ernstige ziekte heeft. Nadat alle fietsers op het podium waren gekomen werd het stokje van de fietstocht doorgegeven aan Ron van Biezen en Ab Smans die op 1 juni de Elfstedentocht gaan fietsen en dit doen voor Biking4Energy.

En toen was daar het moment suprème: het bedrag op de cheque werd ingevuld door Frans. Het was muisstil en na de bekendmaking van het bedrag van € 30.086,00 was het applaus oorverdovend. Het dankwoord van Prof. Dr. Jan Smeitink was emotioneel, maar ook hoopgevend. Het punt van doorbraak is mogelijk dichtbij en misschien is er ook voor Joska en de andere kindjes hoop op het op tijd vinden en gebruiken van een medicijn.

Wij willen iedereen bedanken voor alle vaak hartverwarmende en lieve reacties, alle hulp en donaties. Biking4Energy gaat nog lang door en wie weet komt er een moment dat het niet meer nodig is. Groet van ons allen: Ria en Frans, Leny en Piet, Leny en Johan, Frank, Diewertje en Jaap, Selma en Frank.

Hieronder een foto reportage van een zeer geslaagde dag!

Vanmorgen begonnen we met een druilerige lucht maar we konden redelijk droog fietsen. Tijdens de koffie zelfs een zonnetje. Vandaag is het onze laatste echte fietsdag en dat voel je natuurlijk ook. We gaan eerst op weg naar het NTKC terrein in Schaijk om Frank en Selma daar achter te laten. Onderweg fietsen we op met een aantal meisjes die op weg zijn naar school. Ze vinden het leuk om achter ons aan te fietsen en nadat we wat flyers hebben gegeven zijn ze zeer geïnteresseerd in onze fietstocht. Ze gaan op school de website bekijken en proberen ons verhaal in de klas te vertellen. Later tijdens de oversteek met het pontje in Cuijk hebben we weer succes en krijgen we ook een donatie. Ook tijdens de koffie wordt er weer gedoneerd maar dan willen de dames wel met de foto op de website. We zullen zo even kijken of de foto gelukt is. Na 79 km rijden we Wijchen binnen. Eerst willen we even het kasteel zien waar we morgen gaan starten. Het leuke is dat we al een bord zien staan waarop vermeld is dat er een omleiding is i.v.m. Biking4Energy!

Nadat we bij onze “vrienden op de fiets”zijn aangekomen moet heel gauw dit verslag worden geschreven want voor vijf uur moet de dongel op de post. We kregen hem een maand op proef en dat is nu voorbij. Door de dongel hebben we alle berichten door kunnen sturen en de reisverslagen en foto’s op de website kunnen plaatsen. Bijna nergens hebben we gebruik kunnen maken van gewoon internet en we zijn benieuwd naar de rekening van KPN. Als laatste willen we iedereen bedanken voor alle leuke reacties op de site. Morgen het laatste verslag van deze reis.

Vandaag hebben we weer een relaxte dag. Gister moesten we bijna 90 km en vandaag maar ruim 60. Dit komt omdat er nog weinig campings open zijn en er daardoor langere en kortere afstanden gefietst moeten worden. Het is ook vandaag weer gelukt om een slaapplaats te vinden en de kampeerders overnachten zelfs in een trekkershut omdat het mogelijk vannacht gaat regenen. Van de beheerder kregen ze ook nog een donatie. Tijdens onze koffiepauze en ook nog onderweg hebben we meerdere mensen gesproken en ook weer donaties gekregen. In een horecagelegenheid zagen we twee kranten liggen waar mogelijk het artikel van ons bezoek van gister aan de kinderkliniek in zou staan. Niet gevonden en dat komt omdat het een regionale uitgave is en daar staat geen nieuws uit Düsseldorf in. Wel mochten we enkele folders achterlaten zodat andere mensen het kunnen lezen. De route van vandaag was niet spectaculair. We fietsten door verschillende dorpjes en weer langs de Rijn. We hebben het Kalkarcomplex gezien. Het was de bedoeling dat hier een atoomcentrale zou komen maar door alle protestacties is dit niet doorgegaan. Het is nu een familierecreatiepark geworden. Het fietsen over de Rijndijk was wel erg leuk maar we moesten wel door heel veel poortjes heen. Om kwart over drie waren we al op onze bestemming en na 32 dagen weer terug in Nederland. We gaan vanavond nadenken over onze laatste fietsdag.

Vanmorgen scheen gelukkig de zon weer zodat we in onze oranje Biking4Energy shirts naar de Universiteit van Düsseldorf konden fietsen. Daar wachtte vooral voor Ria een grote verrassing. Daar stond haar zoon Coen en kleindochter Pleun al te wachten. Frans zat in het complot en alleen Piet wist er van, dit i.v.m. een USB stick met foto’s die mee naar Nederland moest. We werden bij de Universiteit allereerst opgewacht door de persfotografen van drie verschillende kranten. Ze waren zeer geïnteresseerd in onze fietstocht en een serie foto’s werd voor de verschillende kranten gemaakt. Eerst op een rij en later wat losser met het aanwijzen van de route en Prof. Dr. Mayatepek er tussenin. Morgen gaan we proberen een krant te kopen om te zien wat er over ons bezoek is geschreven. We poseerden nog voor de ingang van het kinderziekenhuis en gingen toen eerst achterom en daarna met de lift naar boven om de fietsen veilig te stellen. Professor Mayatepek vertelde ons over de gang van zaken in het kinderziekenhuis, de verschillende afdelingen en over de laboratoria. Ook was er gelegenheid voor vragen. Prof. Dr. Höhn leidde ons rond op de afdelingen newborn-baby’s en kinder IC. Op de kinder IC liggen baby’s en kinderen tot 18 jaar. Wij zagen enkele baby’s van 600 gram die heel veel zorg nodig hadden. Er waren ook speciaal ingerichte kamers voor moeder en kind, één kindje ligt daar al 3 maanden en de moeder mag dag en nacht bij haar zijn. Voor andere ouders is het soms beter om gewoon ook thuis te zijn omdat het in een enkel geval lang duurt bij ernstig zieke kinderen. Daarna werd Prof. Dr. U. Spiekenkotter geïntroduceerd. Zij leidde ons rond in het metabole laboratorium. De laboratoria hebben een directe verbinding met het ziekenhuis en daardoor zijn de lijnen erg kort en is er een hechte samenwerking. Over de Nederlandse Universiteitsziekenhuizen was mw. Spiekenkotter zeer lovend. Zelf was ze in Amsterdam geweest en een andere Nederlandse collega werkt nu in Düsseldorf. Het onderzoek naar energie-stofwisselingsziekten staat in Nederland op een zeer hoog peil en is te vergelijken met de Verenigde Staten. In Duitsland zijn de resultaten minder goed voornamelijk door een andere samenstelling van de onderzoekteams. Tegen twaalven verlieten we pas de universiteit, we dronken nog even koffie met elkaar en nadat we Coen een goede terugreis hadden gewenst gingen we veel later dan gepland op pad. Het was gelukkig heerlijk weer en Piet leidde ons goed de stad uit. We hebben een heerlijke fietstocht gehad en genoten van het mooie weer. Uiteraard werd de tocht iets langer dan we dachten en de laatste 10 km gingen over de dijk tegen wind. In Wesel gingen de kampeerders naar de camping en wij naar het hotel. Een latertje vandaag voor de website. 

Het begint nu en beetje tot ons door te dringen dat onze fietstocht bijna is afgelopen. Vandaag hadden we een zeer relaxte dag. Al na 10 km kwamen we in Keulen waar wij natuurlijk voor de Dom op de foto gingen. Frank haalde allerlei trucjes uit om zelf ook op de foto te staan en hij staat er inderdaad op maar dan wel hard naar ons toelopend. Toen was er een aardige dame die de foto voor ons heeft gemaakt en het resultaat is hieronder te zien. Het gedeelte langs de Rijn waar we vandaag fietsten was niet heel bijzonder, veel industrie en kale stukken. Bij de Ford fabrieken moesten we een stukje om en een Duitse mevrouw fietste ons het hele stuk voor. Met een pontje zijn we naar de rechteroever overgestoken zodat we makkelijker de stad binnen zouden rijden. Geen kastelen vandaag en de pech bleef ook beperkt. Bij Leny piepte er iets, Ria kreeg een ijzerdraadje tussen haar derailleur en in het hotel aangekomen viel het slot van Frank z’n fiets er spontaan af. Alles is weer gerepareerd en morgen kunnen we verder. Nu even douchen, kleding wassen en dan naar de binnenstad van Düsseldorf om wat te winkelen. Ons hotel is buiten het centrum maar vlak bij de Universiteit die we morgen gaan bezoeken. Frans is er al geweest en we zijn van harte welkom.    

 Gisteravond om half 8 belde Jan Willem Schram voor een live interview op radio Veronica (www.vradio.nl) . Het werd een heel leuk gesprek waarin wij konden vertellen over onze sponsortocht, het doel waarvoor wij fietsen en we konden iets vertellen over de energie-stofwisselingsziekte. Ook hebben we de bezoeken aan de Universiteiten gemeld en een oproep gedaan voor 16 mei om in Wijchen mee te fietsen.

Vandaag was het een lange fietsdag wel 96 km. Jaap, Diel, Frank en Selma hebben nog nooit zoveel kilometer per dag gefietst. Gelukkig was het allemaal vlak en hadden we de kaart bijna niet nodig omdat we de hele dag langs de Rijn hebben gefietst. Ons was gezegd dat het 80 km zou zijn maar helaas, er kwamen er nog een paar bij omdat er eerder geen camping te vinden was. De hele dag hebben we in onze regenkleding gefietst, het was dus nat maar ook koud. We moeten toch maar eens achter waterdichte handschoenen aan want met koude handen kun je niet schakelen en ook niet remmen. En remmen moet je af en toe met die grote kuilen en boomwortels in het fietspad. Als er dan ook nog van die felle afdalingen zijn (plaatsen waar boten te water worden gelaten) waarbij je bijna de Rijn infietst is het soms wel heftig met die gladde keitjes. Maar we hebben natuurlijk ook gelachen. Met zijn allen in de Bäckerei/Conditorei waar ze de vloer moesten dweilen nadat wij vertrokken waren. Of onder de flat op de parkeerplaatsen waar we gingen lunchen. We leken wel een stel zwervers maar we zaten tenminste even droog. Toen we bij de camping aankwamen, waar ook het hotel geboekt was door Frans, werd het droog. Een rondje koffie en daarna werden de tenten opgezet. Iedereen aan de warme hap en vroeg naar bed.

Vandaag slapen we uit tot 7 uur. De reden is dat we een zeer korte afstand moeten fietsen omdat we in Koblenz willen overnachten. Koblenz is een mooie stad en er is een camping en hotelgelegenheid dicht bij elkaar. Zo kunnen we de avond met elkaar doorbrengen. Ook is het vandaag zondag en moederdag. Een reden om de moeders/oma’s te verwennen met een luie fietstocht en, jawel, koffie met apfelstrudel.(Johan, zo lekker heb jij ze nog niet gehad). De hele tocht vandaag is langs de Rijn en we kunnen echt niet verkeerd rijden. Het is weer een mooie tocht en het leuke langs de Rijn is de levendigheid op het water en aan de oevers. Veel boten waarvan de mensen op het dek ons vrolijk toezwaaien en als ze niet zwaaien fluit Piet wel even heel hard. Verder ook veel treinverkeer aan beide zijden van de Rijn en andere fietsers die ons allemaal heel vriendelijk begroeten. Ook de verschillende kastelen hoog op de rotsen en op een eilandje in het water zijn zeer de moeite waard. We zijn al vroeg in Koblenz waar we op de trappen bij het beeld van Keizer Wilhelm I gaan lunchen. Op dit punt komen de Moezel en de Rijn bij elkaar, de zogenaamde “Deutsche Eck”. Het is heerlijk weer en de onderweg gekochte aardbeien smaken voortreffelijk. We worden door meerdere mensen aangesproken en er worden wat flyers uitgedeeld. Ook Frans is op de fiets vanaf het hotel gekomen en we maken een foto van alle fietsers. Daarna lopen we over de kermis en fietsen het laatste stukje over de brug naar het hotel en de camping. Vanavond krijgen we nog een interview live op de radio (Veronica, via internet). Het beloofd weer een gezellige avond te worden.

Vanmorgen om kwart voor negen was het verzamelen bij de bakker. Lekkere verse broodjes gekocht en nog even geposeerd voor een foto met de nieuwe groep. Tijdens de koffie overleggen we hoe ver we vandaag fietsen. Bacharach is een optie maar dan moet er wel 80 km gefietst worden. Frank en Selma hebben nog niet getraind dus dan kan de afstand te lang zijn. Het koffiedrinken werd wat later dan gedacht omdat we de fietsroute van de auteur Reitsma niet goed konden volgen. Gister kwamen we ook al een aantal mensen tegen die op het routeboekje mopperden maar toen konden wij alles goed volgen. Vandaag was het hopeloos. We werden op een gegeven moment de druivenvelden ingestuurd. Het pad hield op en er volgde een grasweg. Wij terug en het maar aan een wijnmeneer gevraagd. Bleek dat we ver van de route afzaten en inderdaad het graspad moesten volgen om tenminste weer in een dorpje te komen. Toen we daar aankwamen hadden we de koffie wel verdiend en ook een punt overheerlijke taart. Voor Frank en Selma ging het goed dus besloten we de 80 km te fietsen. De hele dag bleef het zoeken naar de weg. Soms volgden we Reitsma, dan weer de lokale groene bordjes maar soms ook de provinciale weg waar alle Duitsers knipperden met de lichten van hun auto’s. Gelukkig vonden we na enige tijd weer een fietspad en uiteindelijk kwamen we langs de Rijn te fietsen. Het vervolg was een makkie. We hebben vandaag lekker fietsweer gehad. Er viel één dikke bui waarbij we net onder een autobaanviaduct konden schuilen. Gelijk daar maar geluncht en de schapen in een nabijgelegen weilandje waren daar blij mee want die kregen het oude brood. Onder het viaduct stonden ook allemaal oude landbouwwerktuigen en die dienden als zitplaats. Om vier uur arriveerden we op de camping in Bacharach. Mooie plaatsen aan het water en lekker gras om in te liggen. Selma had alleen “houten benen” maar dat zal morgen vast wel over zijn. De niet kampeerders sliepen in een hotel in het mooie plaatsje. Het is echt de moeite waard om daar eens naar toe te gaan. We hebben vandaag een mooie rit gehad. Op alle hellingen groeien de druiven en er wordt overal al druk gewerkt. De druifjes zijn nog mini-mini maar wel een mooi gezicht al die rijen groen op de stokken. Ook langs de Rijn was heel wat te zien. Vanavond gezellig met elkaar eten en weer even aan de weg timmeren voor Biking4Energy.

Vannacht sliepen we in de jeugdherberg en dat betekende vanmorgen zelf je bed afhalen. We zijn wel erg verwend tijdens deze fietstocht want we slapen meestal in een hotel of pension. Toen we wakker werden regende het pijpenstelen en dat zag er niet goed uit. Het “Zentrum für Kinder- und Jugendmedizin der Universität Heidelberg”dat we vandaag gingen bezoeken ligt tegenover de jeugdherberg maar wij wilden natuurlijk netjes in onze oranje shirts aan komen fietsen. Het geluk was met ons, tegen de tijd dat we op weg gingen begon de zon te schijnen. Toen we bij het ziekenhuis aankwamen moesten we keurig in volgorde een rondje fietsen voor de fotograaf en toen we te snel fietsten moesten we nog een rondje. We werden ontvangen door de Professoren: Direkteur G.F.  Hoffmann, Directeur kliniek M. Lindner en hoofd laboratorium J.G. Okun. Een kennismaking en de nodige foto’s volgden. Daarna nam Prof. Dr. Hoffmann afscheid van ons en werden we rondgeleid in de verschillende laboratoria. De uitleg werd gegeven door Prof. Okun waarbij ook Prof. Lindner zich niet onbetuigd liet. We konden veel vragen stellen. De drie soorten onderzoekslaboratoria en de samenwerking met andere Europese universiteiten werden genoemd. In Europees verband wordt er gelukkig nu ook politiek aandacht aan deze ziekte besteed. Of er daardoor ook meer geld ter beschikking komt is echter de vraag. Prof. Dr. Jan Smeiting en zijn team werden alom geroemd en Nijmegen werd genoemd als “famous in the world”. Daarna kregen we een rondleiding op de kinderafdeling door Martin Lindner. Een prachtig nieuw en heel gezellig, kleurig en kindvriendelijke afdeling, wat een contrast met wat we zagen in Praag. De kindjes en hun ouders die hier verblijven hebben in ieder geval de nodige zorg en ruimte en we hopen ook op korte termijn het zo nodige medicijn. Na de overhandiging van een Biking4Energy shirt en de bidons begon voor ons de fietstocht van vandaag. Het was inmiddels 22° dus lekker warm. We genoten van het vlakke traject en het merendeels voor de wind fietsen. De rit ging dan ook lekker snel. Het enige klimwerk vandaag waren de bruggen en viaducten over snelwegen en treinbanen. We kwamen wel door verschillende leuke stadjes maar ons gevoel van vandaag deed ons denken aan Nederland. Fruitbomen, weilanden en veel graan in deze streek. Om half 5 waren we op de camping om onze nieuwe medefietsers, Frank en Selma te begroeten. Gelukkig hadden we nog de fles wijn en de zoutjes van gister in de tas dus het werd ook even heel gezellig. Daarna moesten Ria, Frans, Piet en Leny terug naar het hotel en het werd dus wel wat laat voor dit stukje geschreven was.

Vanmorgen werden we wakker met een strakblauwe hemel met de wetenschap dat het een makkie zou worden. Rond 70 km en bijna alles vlak. We vertrokken rond 9.00 uur en volgden bijna meteen de rivier. Soms door leuke plaatsjes en af en toe via een brug een stukje aan de overkant. Bij Zwingenberg gingen we zelfs met een pontje de Neckar over. Beide oevers waren mooi om te zien. Mooie vakwerkhuizen, kerkjes en af en toe een kasteel. Onderweg werden we aangesproken door twee fietsers. Zij waren zeer belangstellend en na de uitleg van Piet over onze sponsortocht, ondersteund door de flyer en het feit dat we morgen een bezoek aan de universiteit van Heidelberg gaan brengen, werd ons € 50,00 geschonken. Gelukkig heeft Ria altijd de bus bij zich en het geeft een goed beeld als het geld meteen de bus in gaat. We spraken met nog meerdere fietsers onderweg. Een Nederlands echtpaar en ook een jong stel dat uit Eberbach kwam en ons vertelden hoe mooi hun stad is. Bij de Ersheimerkapelle zijn we even gestopt. Dit is een heel mooie en zeer oude gotische kapel uit 773 en is daarmee de oudste kerk in het Neckardal. De lunch werd uiteraard gebruikt op bankjes langs de rivier. Het was mooi om de trein aan de overkant af te zien steken tegen de steile rotswanden. Het was warm vandaag en dat vond ook een grote adder die op het fietspad lag te zonnen. Hij liet zich even filmen om daarna tussen de rotsspleten te verdwijnen. De tocht van vandaag ging voorspoedig en rond 4 uur waren we in de “Altstadt”van Heidelberg. Over de Alt Brücke reden we de stad binnen nadat Piet eerst nog de fietsen de trappen op had getild omdat we anders onder de brug doorgingen. Heerlijk rondgewandeld en daarna weer verder op de fiets naar de jeugdherberg waar we vanavond slapen. Een bijkomend voordeel is dat de jeugdherberg tegenover de Universiteitskliniek is waar we morgen een bezoek gaan brengen. Dat wordt dus uitslapen.

Vanmorgen dachten we slim te zijn en trokken we handschoenen en warme kleding aan. Het had de hele nacht geregend en nu was het wel droog maar dicht bewolkt. Na 5 minuten gingen de eerste kledingstukken al uit want het was boven de 10°. Het ontbijt in ons pension was heerlijk uitgebreid. Gisteravond was het wat sober omdat het pension eigenlijk gesloten was maar door een begrafenis was het tijdelijk open zodat wij konden reserveren. Onze “vesper” maaltijd van gisteravond was inclusief 2 flessen wijn, water en bier maar 11 euro per persoon. Ria en Diel maken er een gewoonte van om het eitje van het ontbijt te bewaren voor de lunch en het werd vandaag wel erg makkelijk want er lagen nu zelfs zakjes op tafel zodat we rustig iets mee mochten nemen. Onze fietstocht van vandaag beloofde ons de laatste klimmetjes. Een paar heftige stijgingen en wat langere afdalingen. Daarna reden we langs de Neckar rivier in noordelijke richting waar het redelijk vlak was. Onze tegenspoed was echter de sterke tegenwind zodat we zoals altijd allemaal weer achter Piet aanreden uit het windje. Vandaag hebben we weer veel kastelen gezien maar de meeste op enige afstand. Ze staan in de regel bovenop een berg en het is dan net teveel om daar naar toe te gaan. We fietsten door het wijngebied van deze streek, alle hellingen beplant met druivenstokken. Heilbronn is een grote stad, de route gaf twee keuzes: er omheen of naar het centrum. Wij zijn naar het centrum gegaan waar we het stadhuis met de Astronomische klok hebben gezien. Ook mooi maar minder bekend dan de Astronomische klok in Praag. De Kiliankirche had een prachtige wenteltrap die aan de buitenkant goed zichtbaar was. Na Heilbronn verlieten we het golvende landschap en reden we nagenoeg alleen langs de rivier. Onze overnachtingplaats is in een klein stadje waar het goed toeven is op het terras omdat de zon begon te schijnen toen wij aan kwamen. Deel 3 van onze tocht begint al weer op te schieten, morgen zijn we in Heidelberg.

Toen we vanmorgen wegfietsten vanuit Langenburg hadden we een prachtig gezicht op het Schloss Langenburg. Het was superkoud, 3° en een flinke tegenwind. De afdaling om het stadje uit te komen was zo steil dat we bijna allemaal moesten lopen. Het was meer dan 20% en het was de moeite waard om af en toe een stukje te filmen. Vandaag moesten we maar een korte afstand fietsen maar het kostte heel veel moeite. Niet één stukje vlak en heel veel flinke klimmetjes en afdalingen van regelmatig 20%. Niet gedacht dat we dat nog tegen zouden komen hier in Duitsland. Doordat het zo koud was is het ook moeilijk om je te kleden, omhoog is het stikheet en in de afdaling is het steenkoud. Jaap deed zelfs zijn zadelhoesje op zijn hoofd tegen de kou. De natuur was weer heel mooi met al die kleuren en de geluiden van de vogels. De terugblik op Langenburg was spectaculair, de grote afdaling naar een dorpje in het dal, dan een geweldige klim en daarna het hele overzicht op het dal en de berg. Na een heel stuk langs de rivier de Kocher gefietst te hebben kwamen we in de mooie stad Schwäbisch-Hall. Weer een prachtige stad met vakwerkhuizen, mooie kerken en natuurlijk een kasteel. Op de trappen voor de kerk werd gerepeteerd voor een theaterstuk, de moeite om even te kijken. Lekkere koffie en een stuk taart bij de “bäckerei” en weer verder op pad. Het lijkt vandaag een wandeletappe maar het was een dag van hard werken voor ons goede doel. Het vinden van een hotel lukte vandaag eerst niet erg maar door hulp van een vriendelijke dame vonden we een pension in een dorp 4 km van de route. Het avondmaal heette “vespers” en betekent salade met brood. Voor ons een rustige avond en zeker geen terrasjesweer.

Al heel veel grote fietstochten gemaakt en nog nooit pech gehad. Deze fietstocht gaan we om de beurt naar de fietsenmaker. Vandaag was Piet aan de beurt. Door de zeer slechte onverharde wegen en de zware tassen achterop kreeg hij vandaag een flinke scheur in de velg van het achterwiel. We waren net op weg toen zijn achterwiel wat raar bewoog en aansleepte. Inspectie volgde en het resultaat was dat we naar de eerstvolgende fietsenmaker moesten. Dat lukte al na 3 kilometer. Een soort bedrijf waar je voor alles wat rijdt terecht kunt. Garage, motor-, trekker- benzinepomp en ook fietsenmaker. Gelukkig had de man verstand van zaken. Hij had in de goede maat een nieuw gespaakt wiel met shimano achterkrans. Hij had zelfs tijd om het op dat moment te vervangen. Afgesproken met de andere drie dat ze de route zouden doorfietsen en dat Piet en Leny via een snellere weg ze wel weer zouden inhalen. Na een klein uurtje was de klus geklaard. Piet een glimmende achtervelg, een gesponsord kopje koffie en weer op weg. Net voor de anderen Rothenburg ob der Tauber binnenreden haalde we ze in. Rothenburg is een prachtige stad waar we weer heel wat foto’s hebben gemaakt. Er zijn nog heel wat stadspoorten bewaard gebleven en de kerken en gebouwen zijn het bezichtigen zeker waard. We hadden jammer genoeg niet al te veel tijd maar hier willen we zeker nog eens terugkomen. We reden de stad uit langs de dikke kasteelmuren en prachtige poorten. Daarna een fantastische weg door heuvellandschap met mooie vergezichten. De temperatuur vandaag was heel koud maar met de lange broek aan gaat het goed. Toen het zonnetje er ook een beetje bij kwam werd het wat aangenamer maar het bleef de hele dag rond de 10°. Er is vandaag weer wat gefilmd voor Jan Willem maar soms is er niet genoeg tijd. Onze voorman houdt van een straf tempo en als filmer lig je dan zo achter of sta je buiten adem te filmen. Wij houden heel veel beelden in onze herinnering en we hebben altijd nog de foto’s. Vandaag was het een redelijk lange rit met in het laatste stuk een paar venijnige klimmetjes van 12%. Meer klimmen dan dalen. Frans heeft voor ons een prima onderkomen geregeld boven een slagerij. De wijn daar was heerlijk en het eten nog lekkerder. Wij zijn dus heel tevreden en genieten elke dag.

Vandaag rijden we volgens de “Deutsche Burgenstrasse”. Bij het station in Nürnberg vinden we het eerste en tevens het laatste bordje. Op het gevoel van Piet fietsen we de stad uit en pas na 25 km komen we weer een bordje tegen. Het weer is prachtig en zonnig. Een deel van de route gaat langs het Main-Donau Kanal over een onverhard pad. Zoals zo vaak is er ook hier een omleiding en is het even zoeken om weer op de juiste weg te komen. Na nog een groot stuk langs het kanaal moeten we er onderdoor maar geen weggetje naar beneden. We gaan dan maar met fiets en al de dijk schuin naar beneden. Ria vindt dat ze al heel veel geleerd heeft tijdens deze tocht en ze stuurt dus ook haar fiets met bepakking zelf naar beneden. Frans belt dat er een soort TROS-loop in Ansbach is en als we daar op tijd zijn kunnen we misschien een interview voor de radio krijgen. Helaas moeten we ruim 88km fietsen en daarvan een groot deel over onverharde wegen met slechte wegaanduidingen. Dan krijgt Leny ook nog een lekke band en zijn we 15 minuten te laat in Ansbach op het Martin-Luther-Platz. We zijn vandaag door heel mooie oude stadjes gekomen en we hebben natuurlijk veel kastelen gezien omdat we de “Burgenstrasse” fietsten. Roth, Abenberg, Windsbach, Wolframs-Eschenbach en dan natuurlijk Ansbach met mooie kerken, een stadhuis en pleinen met vakwerkhuizen en andere mooie bouwstijlen. Na een drankje op het terras gaan we naar het hotel waar de nodige werkzaamheden van elke dag verricht moeten worden: de was, want we moeten er elke dag spic en span uitzien, het reisverslag voor de website schrijven en de foto’s uitzoeken en opsturen. En dan natuurlijk het gezellige stuk van de avond een restaurantje zoeken. Onze tijd wordt dus goed gebruikt en we genieten met volle teugen.

Gister was het verslag al heel vroeg verstuurd en onze plannen voor de avond waren daarin niet opgenomen. Niet erg hoor want het lukte niet zoals wij het wilden. De bedoeling was om op de terrassen flyers uit te delen en zo weer wat over Biking4Energy te vertellen. Helaas, op het moment dat wij naar buiten gingen werd het donker en barstte er een onweersbui los. Maar vlug ergens naar binnen en de bui afwachten. De terrassen bleven leeg en ons restte niet anders dan in het restaurantje waar we gingen eten met de bus rond te gaan. Vandaag begonnen met dikke mist en een uitstapje naar de fietsenmaker voor Jaap. Al een paar dagen had zijn fiets een vervelende tik en dat konden wij niet verhelpen. Het technisch inzicht van de fietsenmaker bracht aan het licht dat een aantal spaken van zijn achterwiel onvoldoende waren gespannen. Met een zucht van verlichting en een glimlach van oor tot oor kon Jaap zonder lawaai weer verder. Daarna nog naar de supermarkt en na een uur hadden we pas 11 km gefietst. Dat werd daarna dus even flink op de pedalen. Maar de koffie riep en op een terras met veel fietsers streken we even neer. We werden hartelijk welkom geheten en de mensen hadden veel belangstelling voor onze sponsortocht. Met als gevolg centen in de bus. De koffie hoefden we niet te betalen dus hebben wij zelf ook in de bus gedoneerd. De fietstocht van vandaag volgde de Fünf-Flüsseroute. Een mooie, bewegwijzerde route die heel goed te volgen was en waarin we langs verschillende kleine beekjes en riviertjes fietsten. In het stadje Lauf  a.d. Pegnitz hebben we nog wat foto’s gemaakt van de mooie binnenstad en langs de rivier Pegnitz, fietsten we de “Altstadt” van Nürnberg binnen. Het was heel erg druk langs de rivier en in de stad, gezellige marktkraampjes en veel mensen op de terrassen. We hebben de St. Lorenzkirche bezocht en een kaarsje opgestoken.

We staan op en zien de zon boven het meer schijnen. Dat belooft een mooie dag te worden. De temperatuur is 8° maar dat wordt straks wel beter. Vandaag hoeven we niet zo te klimmen en we beginnen zelfs met een afdaling van een paar kilometer. Het is weer een heel mooie route en we genieten van de uitzichten en het vele gezang van de vogels. Jaap herkent heel veel geluiden en als hij omgehakte bomen ziet wil hij ons wijsmaken dat hier bevers aan het werk zijn geweest! Bij Oberviechtach verlaten we de weg en nemen we de fietsroute over een oude spoorbaan. We fietsen meteen het bos in en daar is het verschrikkelijk koud. Dus stoppen we snel voor de jasjes maar ook voor mooie foto’s. Onze oranje kleur is heel erg mooi onderweg. We vallen heel erg op en als je even achter geraakt bent herken je de oranje stippen snel genoeg. In Altendorf hebben we een leuke stop. We drinken koffie met oranjegebak op het terras van Gasthaus Sorgenfrei. We mogen collecteren en krijgen ook te horen dat we afgelopen dinsdag in Duitsland op de radio zijn geweest. Er werd melding gemaakt van  “Het oranje team dat fietst voor mitochondriële ziekten”  Er volgde een leuk gesprek en ons doel: bekendheid geven aan de ziekte, begint toch wat vorm te krijgen. We vervolgen de route nog een heel stuk over de spoorbaan en de zon vergezelde ons de hele dag. We fietsen ook langs de oudste brouwerij ter wereld. Op een klein klimmetje hebben we speciaal voor Wilma, onze spinningcoach, een foto gemaakt. Zij heeft ons goed bijgebracht om staand te fietsen. Tijdens deze tocht hebben Ria en Leny heel veel aan alle goede tips gehad. Omdat we vandaag een korte route fietsen hebben we tijd om de Altstad van Amberg te bekijken en misschien valt hier ook nog wat te scoren. Er zijn veel festiviteiten in de stad vanwege de 1 mei viering. In Duitsland is vandaag bijna alles gesloten. Er is weinig verkeer en iedereen is goed gemutst. Morgen naar Nürnberg.

De temperatuur is wat laag en we fietsen weer met de jasjes aan. Het verlaten van de stad Plzen gaat prima, alleen is het een ongezellige en zeer drukke weg. Vandaag hebben we een soort overgangsroute. Het boekje “fietsen naar Praag”gebruiken we tot Plzen en vanaf Amberg gaan we de “Fünf Flusseroute” fietsen. Na een uurtje wordt het landschap mooier en de wegen rustiger. We fietsen wel bijna de snelweg op maar onze wegkapitein Piet ziet nog op tijd een vluchtroute over de spoorbaan. We ontmoeten Frans weer tijdens de koffiepauze in een “busrestaurant” en Ria ziet hier haar kans schoon om weer even met de “bus” langs te gaan. De mensen hier zijn zeer geïnteresseerd in onze actie en het levert ook nog wat geld op. Dat het landschap zo mooi is betekent ook dat we de hele dag moeten schakelen. Het gaat op en af en er is geen meter vlak. Diel moet er nog even aan wennen en wil wel dat ze er een tandje bij heeft op het kleine blad. Toch gaat het heel voorspoedig. Het is vandaag wel heel wisselend weer. Als we door een bui overvallen worden trekken we gauw de regenkleding aan maar als dan al die spullen net aan zijn gaat de zon weer schijnen en is het stikheet. Tijdens de lunchpauze kunnen we schuilen in een bushokje en de volgende bui afwachten. Het duurt wat langer dan gedacht dus het hele spul weer aan en ja natuurlijk na 10 minuten weer uit! Na ruim 70 km passeren we de grens en zijn we in Duitsland. We moeten een bospad volgen waar we een paar keer een keuze moeten maken op het gevoel en het kompas van Ria. Na 12 kilometer bospad komen we lekker op tijd in Schönsee aan. Een leuk Pension aan een meer en in het dorp kunnen we eten. We hoorden vandaag via de sms dat er een aanslag was geweest tijdens het Koninginnefeest. We hebben een klein nieuwsverslag kunnen zien op de Duitse TV. Wij zijn erg geschrokken. Het is onvoorstelbaar en deze laffe gebeurtenis houdt ook ons bezig.

Vandaag is het de dag dat we vanuit Plzen even terug gaan naar Praag om een bezoek te brengen aan de Universiteitskliniek van Prof. Dr.Jiri Zeman en tegen de avond is er de receptie ter ere van Koninginnedag in de residentie van de Nederlandse Ambassadeur in Praag. Om half 10 gaan we op weg naar het station en rond 12 uur arriveren we in Praag. Jana wacht ons op en brengt ons naar het ziekenhuis. Ook de cameraman Jan Willem is er en Frank die tot assistent cameraman is benoemd. We worden ontvangen door Prof. Zeman en ook aanwezig is de chef de kliniek Viktor Kozick en biochemicus en analist Jacub Krijt (hij spreekt ook Nederlands). In de zaal waar wij zitten hebben ooit eerder 3 nobel prijswinnaars gezeten. Prof. Zeman geeft een korte lezing met dia’s over de geschiedenis van onderzoek naar energie-stofwisselingsziekte en daarna komt er een gesprek. Frans en Ria vertellen over de ervaring met hun kleindochter. Over en weer worden vragen gesteld en antwoorden gegeven. Het gaat over de politieke verantwoordelijkheid en de financiële vergoedingen in Tsjechië en in Nederland. Wij worden er stil van als je hoort hoe anders het is geregeld in Tsjechië. Na het gesprek bieden wij de artsen een Biking4Energie shirt en een bidon aan wat ze echt gaan gebruiken omdat ze zelf ook fietsen. Daarna krijgen wij een rondleiding door het ziekenhuis, de kinderafdeling voor Mitochondriële ziekten en de kinder-intensive care. Na afloop van dit bezoek hebben we nog de laboratoria gezien waar we ook een diepgevroren mitochondrie hebben gezien. Al met al een zeer indrukwekkende ochtend. Na nog een paar uurtjes in de stad werd het tijd om naar de residentie te gaan. In onze mooie oranje kleding gingen we op pad. Eerst met de metro en toen was er een aardige Tsjech die ons tot voor de deur begeleidde. We werden welkom geheten door de ambassadeur Jan Lucas van Hoorn. Toen iedereen aanwezig was hield hij een toespraak en werd het Wilhelmus gezongen. Daarna kreeg Frans het woord. Er mocht echter niet gecollecteerd worden wat Ria handig oploste door buiten te gaan staan. Er waren heel veel hapjes en drankjes en het was heel snel tijd om te vertrekken. Pech voor ons was dat er een enorme file was dus snel de metro zonder kaatje genomen en ja hoor 5 minuten te laat voor de trein. Dat betekende 2 uur wachten en pas na half een terug in het hotel. Het was een indrukwekkende dag en we weten zeker dat de ziekenhuizen in Nederland zo slecht nog niet zijn.

We kunnen vanmorgen rustig aan doen want we hoeven maar 60 km te fietsen. Het is weer mooi weer, de zon schijnt en na broodjes te hebben gehaald gaan we op weg. De route van vandaag voert ons door het boerenland. Heuvelachtig landschap met dorpjes en gehuchten. Hier en daar een huis hoog op een bergje. We zien heel veel kleuren groen en natuurlijk de gele velden met koolzaad. Bij Strasice kunnen we niet door het bos omdat het pad ontoegankelijk is. De andere weg voert ons naar Dorovic waar we met Frans koffiedrinken. Frans heeft vandaag een vrije dag, geen kinderen en geen cameraman. In Rokycany is er markt en koopt Ria een oranje blouse voor het Koninginnefeest van morgen op de ambassade. We fietsen langs een riviertje en toch nog een stuk door een mooi bos. Bij een meer houden we de lunchstop en dan moeten we doorfietsen want om half vier worden we gebeld door radio Haarlem 105. We maken nog een foto van de Pilsner Urquell Brouwerij want deze brouwerij heeft een jarenlange traditie met Plzen (het recept van pilsener bier). We arriveren op het plein in de historische binnenstad van Plzen als er gebeld wordt door Ziggy Klaassen van Radio Haarlem 105. We kunnen via de telefoon ons verhaal vertellen en na wat knippen en plakken komt het in de uitzending. Weer een bijzonder moment. Het hotel voor de komende twee dagen is een oud Staatshotel met prachtige versierde trappen en trappenhuis. Plzen heeft een mooie binnenstad met rond een plein veel oude historische gebouwen, gekleurde huizen en de grote Bartholomeuskerk. Weer een leuke plaats om te zijn. Morgen gaan we een retourtje Praag doen met de trein.

Het ontbijt is om half zeven. want we worden om kwart over zeven opgehaald door Jana en naar Hotel Olympic Tristar gebracht. Wij zijn uitgenodigd voor de voordracht van Prof. Dr. Jiri Zeman op het 6^e ISNS Medisch Congres “Neonatal Screening” met als thema: From suspision to diagnosis confirmation in children with inborn errors of metabolism. Na de voordracht hebben Marleen, Sjef en de mensen van Biking4Energy een interview met een journalist van een vooraanstaand medisch tijdschrift. Er wordt een artikel geschreven over het congres en mede over het gezin van Marleen en Sjef en onze fietstocht. We moeten voor donderdag ook een aantal “actiefoto’s” aanleveren. Opgestapeld in de auto gaan we weer terug naar het hotel waar we met z’n allen gaan lunchen. Het duurt allemaal nogal lang en de fietser worden een beetje ongeduldig. Daarna nog een probleempje met de betaling maar door bemiddeling van Jana wordt alles weer opgelost. Om half twee wordt de nieuwe fietsgroep uitgezwaaid door de achterblijvers. Leny, Johan en Frank blijven nog een paar dagen in Praag en Marleen, Sjef en de kindjes vliegen vanavond weer terug naar huis. Jan Willem Schram, de cameraman en documentairemaker volgen vandaag de verrichtingen van de fietsers. We worden in Praag gefilmd met alle prachtige beelden van de stad. Na een paar kilometer is er een omleiding waarin we de volgauto kwijt raken. Wij fietsen langs de rivier Berounka over een slecht grind- en keienpad. We worden gewaarschuwd voor een supersteile afdaling en we gaan over een lange spoorbrug. De telefoon brengt uitkomst en we ontmoeten elkaar weer in Cernosice waar blijkt dat er een probleem is met de filmapparatuur. Gelukkig kunnen we wel door en kan er gefilmd worden. Vandaag weer prachtige beelden: een mooi glooiend landschap, de zon tussen de bomen en gele koolzaadvelden. In het hotel aangekomen kunnen we even onszelf bekijken in volle actie. Prachtige beelden en we voelen ons net de coureurs van de Tour de France. Een heerlijk diner en daarna brengt Frans Jan Willem terug naar Praag. Een heel goed begin van deel 2 van onze fietstocht. We zullen de jonge groep van de eerste twee weken missen, we fietsen nu alleen met opa’s en oma’s!!!

Een dag van heerlijk uitslapen maar om half negen zit iedereen al aan het ontbijt. Dat zal het ritme wel zijn. We kletsen nog wat na en alle foto’s van deze twee weken worden op een USB stick gezet, samen 8GB! Daarna moet de website nog van twee dagen bijgewerkt worden en dan kan Praag worden verkend. Leny, Johan en Frank zijn al naar de Praagse Burcht en genieten van alle mooie dingen. Daar komen deze dagen nog heel veel foto’s bij. Het is echt genieten in Praag. Een mooie en vriendelijke stad. Alle gebouwen om je heen zijn prachtig, groot en statig. Het astronomisch uurwerk op het Oude Stadsplein en de Karelsbrug mogen we zeker niet vergeten. Ook zijn er de nodige souvenirwinkels te vinden. Beroemd is het kristal, de marionetten en de Marouska’s.

Om vijf uur hebben we afgesproken bij de Karelsbrug en gaan we met 15 personen eten in een restaurantje met uitzicht op de beroemde brug. De groep is nu voor de laatste keer zo groot. Het zal wennen zijn zo zonder Leny, Johan en Frank. Johan houdt een toespraakje tijdens het diner en overhandigt aan Diel en Jaap een zelfgemaakt stokje met daarop: Milaan, Praag, Heidelberg, Dusseldorf en Nijmegen. Ook de kilometers staan erop Het is de bedoeling dat we het stokje in Nijmegen brengen en we gaan er met zijn zessen alles aan doen om het goed en gezellig te laten verlopen. Nog een afzakkertje voor de laatste avond en dan inpakken want morgen moeten we al om half zeven ontbijten.

Na een wat mindere nacht worden we toch op tijd wakker. We kunnen om half 8 ontbijten dus gaan we eerst naar de bakker. Met handen en voeten komen we er aardig uit en een lekkere lunch is verzekerd. We krijgen nog een grote plak chocola mee voor onderweg. Als om over achten er nog geen actie is in het hotel beginnen we te twijfelen aan het ontbijt. Dus maar weer naar de bakker en we ontbijten op de bankjes op het pleintje. Een aparte ervaring om de dag te beginnen. Als we bijna willen vertrekken komt de hoteleigenaar toch nog opdagen. Hij zegt dat het ontbijt pas na 10 uur mogelijk is. We moeten wel betalen. Ria probeert nog 100 kronen minder te geven maar dat gaat niet door. Onder protest wordt het volle pond betaald. Vandaag hebben we maar een korte rit naar Praag. We gaan om te beginnen de verkeerde kant op en de stevige klim mogen we dan ook weer afdalen. De laatste klimmetjes zitten aan het begin, daarna is er een afdaling van 4 km naar het stadje Stechovice en daarna is het alleen nog maar vlak omdat we langs de Moldau fietsen. Leny hoort een vreemd geluid en er is een spaak gebroken. Het betekent afdalen staande op de fiets om zo min mogelijk druk op het achterwiel te hebben. Als we gaan koffiedrinken repareert Piet de fiets onder het toeziend oog van een belangstellende Tsjech. Hij kijkt eerst wat meewarig maar zijn gezicht klaart op als hij ziet dat het allemaal goed komt. We fietsen in rustig tempo verder want we hebben alle tijd. Het bord Praag wordt op de foto gezet want dat is de eindbestemming van het eerste deel van de route. De teller van Johan passeert de 1000km en op de eindbestemming staat er 1019 op de teller. Omdat we veel te vroeg zijn gaan we een paar uur luieren langs de rivier. Het is hier heel erg druk en gezellig. De hele jeugd van Praag gaat hier skaten en fietsen. Om 4 uur krijgen we te horen dat het ontvangstcomité klaar staat. Meisjes in witte Biking4Energy shirts hebben flyers uitgedeeld op het Oude Stadsplein en in optocht komen we daar aan. Er wordt gekust en gelachen maar er is ook ernst want voor drie van ons zit de tocht er op. Ria en Leny A. gaan nog collecteren op de terrasjes en daarna krijgen we allemaal een oranje ballon aan de fiets en gaan we achter de auto van Jana naar stadsdeel 6. Jana ( vriendin en zakenrelatie van Ria en Frans) heeft met Martijn (zoon van Diewertje) alle festiviteiten in Praag georganiseerd. Muziek in de auto en de cameraman hangt uit het raam om alles vast te leggen. De dames kunnen het wel waarderen. Twee weken fietsen zonder pech maar op het laatste moment breekt de bout van de zadelpen van Johan. Even improviseren, Johan achterop zijn fiets en daar gaan we weer.  Een laatste steile klim en we zijn er. Vlug douchen en dan naar het tuinfeest bij Jana. Heerlijk eten en drinken en over onze tocht vertellen. Ook de collectebus werd nog gevuld. Een fantastische afsluiting van het eerste deel van onze sponsortocht.

Vandaag is Joska jarig en ze wordt verwend door haar papa en mama met mooie cadeautjes. In het restaurant zingen we met zijn allen “lang zal ze leven” en het is helemaal feest als Jan, de hoteleigenaar op de piano “happy birthday to you” speelt. Het ontbijt is heerlijk en we krijgen een grote zak broodjes mee voor onderweg. Het is nog behoorlijk mistig dus we vertrekken met warme kleding aan die echter al na 10 minuten uit moet omdat we aan een behoorlijke klim beginnen. Het is weer een prachtige dag, heuvelachtig landschap waar steeds weer nieuwe “schilderijen”verschijnen. Onze fotograaf op de fiets, Leny A, kan er geen genoeg van krijgen en het resultaat mag er dan ook zijn. Rond 11 uur gaan we koffie drinken in een Tsjechies cafeetje. Iedereen zit al aan de gekookte aardappels en het bier. Wij houden het op koffie met! Daarna nog in een supermarkt de laatste boodschappen gedaan. Met verse waar in de tassen stappen we weer op de fiets. Wij komen niet om van de honger want alles is te koop. Voor Piet en Leny is dit een speciaal stuk van de route want vorig jaar werd deze in omgekeerde volgorde gefietst. Veel herkenning: het hotel, het stuk bos waar ze verdwaalden en het bushokje waar even uit de zon kon worden gezeten.

We gaan een paar keer via een lange brug over de Moldau en het klimmen is ook vandaag niet te vermijden. Johan wil zijn benen sterker maken en fietst met een groter verzet. Helaas moet hij dat de volgende dag bezuren met een pijnlijke knie. Frans belt een paar keer. Het is heel moeilijk om een hotel of pension te vinden in dit gebied. Eindelijk in Novy Knin lijkt het te lukken. Na vijf uur zijn de kamers voor ons beschikbaar. Als we aankomen blijkt het toch iets anders te zijn. Er zijn wel genoeg bedden voor ons allemaal maar dan moeten we op de lange regel en dat wil niemand. Uiteindelijk wordt besloten dat de fietsers hier blijven en dat de anderen vanavond nog doorrijden naar Praag. We vieren eerst nog Joska’s verjaardag met kadootjes en eten met elkaar. Daarna reizen ze af naar Praag en gaan de fietsers terug naar het hotel. We worden verwelkomd met keiharde discomuziek. Hoe moeten we slapen vannacht? De kamer van Ria, Leny en Piet bevindt zich in het achterste rustige gedeelte maar de anderen liggen tot 4 uur te schudden in hun bed. Het verschil met gister kon niet groter zijn.

Vanmorgen moest Frans de ruiten krabben toen hij verse broodjes ging halen. Na het ontbijt werden de lange broeken opgezocht en gingen we bibberend op weg. We hoopten vandaag een wat relaxte dag te hebben maar we beginnen meteen te klimmen. De temperatuur is niet al te hoog en de helmen gaan op. Na een klim van 12% kwam er een heftige afdaling van meer dan 4km. Het is vreselijk koud en we missen warme wanten. Gelukkig zijn we net voor de hagelbui in Prachatice. We vinden snel een gezellig en warm café waar ze warme chocomel met slagroom hebben. Een taartje erbij en dan worden we betrapt door onze volgers. Gelukkig gaan zij ook aan de taart. Nadat we weer opgewarmd zijn komen de handschoenen uit de tas en klimmen en dalen weer verder. Tsjechíë is precies zoals wij het ons herinneren. Prachtige natuur en mooie vergezichten, maar ook dat er niets vlak is. Vorig jaar dachten we hier niet meer te gaan fietsen omdat het behoorlijk zwaar is maar we hebben er geen seconde spijt van dat we nu hier zijn. We lunchen in Pisek in een park bij de vestingtoren. Daarna bekijken we de prachtige gebouwen in de stad. Veel gevels zijn met sgrafitie versiert ( geen gespoten graffiti maar hier zijn gevels en muren uitgekerfd en ingekleurd waardoor tekeningen ontstaan) Nog wat boodschapjes en dan wachten onder een luifel omdat er een dikke bui valt. Vanaf de Moldau volgen we de fietsroute 1149. Het is nog steeds heel erg mooi. Als het weer begint te regenen fietsen Ria en Piet samen onder een regenboog. Jammer dat verder niemand het ziet maar het is wel genieten. Als we Zvikovské Podhradi bereiken worden we zeer enthousiast welkom geheten. Een prachtig hotelcomplex met sauna en een grote tuin. De kamers ontlokten ons o’s en a’s. Fantastische kamers met massagedouche en breedbeeld TV. Piet en Leny hebben zelfs een hemelbed. We genieten volop en ook het voor ons gemaakte diner is helemaal naar ieders zin. In dit luxe oord willen we allemaal wel een paar dagen blijven maar we moeten door naar Praag waar we zaterdag verwacht worden. Wat een fantastische en speciale tocht is het toch.

Vanmorgen worden we weer uitgezwaaid door de achterblijvers. Zij nemen weer de taak op zich om een leuke stek voor de komende nacht te zoeken. Wij verlaten Passau en de Donau. We beginnen meteen met een klim van 13%. Vandaag klimmen we totaal van 230 naar 800m.

Het landschap is een verademing na hele dagen langs de Inn gefietst te hebben. We gaan nu door het Beierse Woud. Prachtige vergezichten en een golvend landschap. Hier en daar een dorpje en een boerderij. Het is wel flink klimmen maar ook prachtige- en snelle afdalingen. De route die we nu rijden is door Frans uitgezet, morgen fietsen we weer een bestaande route: De Moldauroute. Op een T splitsing staat de plaats waar wij naar toe moeten niet bij en terug naar Passau willen we ook niet. Daarom maar zelf een alternatief bedacht. We drinken deze dag al na 30 km koffie omdat we dat wel verdiend hebben met al dat hoogtewerk. We pakken de route weer op na een stuk provinciale weg waar door de auto’s erg hard werd gereden. Op 15 km voor de grensovergang bij Heidmühle zien we een fietspad. Dit blijkt een oude spoorbaan te zijn geweest. We volgen dit pad geleidelijk omhoog door mooie bossen en rotspartijen. Op een gegeven moment moeten we echt van de fiets af omdat we door de dikke sneeuw moeten. Over een lengte van enkele honderden meters is het glad. Johan begint zelfs een sneeuwballengevecht. Het levert natuurlijk wel mooie plaatjes op en ook voor de film is het spectaculair, in korte broek in de zon en door de sneeuw. We zien nog langere tijd wat sneeuw liggen maar kunnen goed verder fietsen. Bij de grensovergang naar Tsjechië zien we een wel heel oubollig spoormuseum met enkele oude treinwagons. Het laatste stuk volgen we het nieuwe fietspad (1024) naar Volary. Het scheelt ons een klim van weer 13% al was het pad natuurlijk niet vlak! Als we het dorp binnenrijden zien we Frans al weer staan. Er is deze keer een half huis geregeld en wel voor de prijs van € 10,00 per persoon. Een koopje, in dit deel van Tsjechië gelden gelukkig nog geen westerse prijzen. Een drankje in de tuin en we worden verwend door Marleen en Sjef met een heerlijke maaltijd. Als klap op de vuurpijl heeft ze ijs toe. We willen al dagen lang een toetje wat steeds niet lukte, een geweldige verrassing dus.

Het wordt de derde dag waarop we een afstand gaan fietsen van boven de 100 km. Het is wel veel maar we hebben er voor gekozen om in Passau te overnachten. Passau is een mooie stad uniek gelegen tussen twee grote rivieren: de Inn en de Donau. Frans, Marleen en Sjef gaan de stad bekijken en een hotel boeken terwijl wij fietsen. Deze samenwerking bevalt ons allemaal prima en het is heel gezellig zo met elkaar. Het enige nadeel is dat het vaak wel wat laat wordt. We fietsen ook vandaag weer de hele dag langs de Inn. Het wordt een beetje saai en af en toe lijkt het wel of we in Nederland zijn: fietsen op een dijk langs het water met een harde zij-tegenwind en over de dijk langs het water. Ria wordt bijna weggeblazen en de dag is hierdoor vrij zwaar. Er wordt wat wisselend gefietst en de paden zijn meestal onverhard met gravel of grind. In Marktl zien we het geboortehuis van de huidige paus Benedictus. In de kerk is een museum ingericht. We doen ook wat boodschappen in het dorp en fietsen weer verder. In Braunau zien we een mooi plein met gekleurde huizen en voor de brug staat een beeld van Jonas en de wallevis. Als we een flinke klim hebben gemaakt missen we opeens Johan. Hij was achter iets oranje aangegaan maar die waren opeens verdwenen. De telefoon brengt uitkomst en we verwelkomen hem enthousiast als hij boven komt. We komen langs verschillende kastelen o.a. Schloss Hagenau en Schloss Frauenstein. De aankomst in Passau vergt nog het nodige klimwerk maar de stad is prachtig gelegen en we vinden gauw onze plek. Heerlijk in de zon op het terras en buiten eten met elkaar. Daarna nog de foto’s en het verslag en de dag zit er weer op. Het probleem blijft toch dat we nergens een internetcafé kunnen vinden.

Frans heeft vanmorgen heerlijke verse broodjes en een taartje voor ons gehaald. Het wordt een zware dag, de hele dag kleine klimmetjes. We vertrokken al om kwart over acht en zetten er de vaart is. Het eerste gedeelte was nog vlak en over een dijk langs de Inn. Heel vaak hadden we onverharde grindpaden. Het maakte het fietsen zwaar en het schoot niet echt op. Daarbij waren we ook regelmatig de weg kwijt omdat er overal werkzaamheden en omleidingen waren. Het kost dan wat tijd voor iedereen weer dezelfde kant op gaat. Daarna op weg naar Rosenheim, schijnt een mooie stad te zijn maar wij hebben het alleen door de bomen vanuit het bos gezien. Scheelde een paar kilometer omrijden. De weg naar Griesstätt werd door Leny wat langer gemaakt en dat kostte een rondje koffie. Het café was eigenlijk gesloten op maandag maar voor onze groep werd een uitzondering gemaakt. Het taartje kwam goed van pas want we hebben vandaag wel wat extra energie nodig. Er moet heel wat geklommen worden en we kijken niet zo blij naar alle dikke pijltjes op de kaart. De route gaat veel door weilanden, het Inndal, en door bossen. We lunchen dan ook op een stapel boomstammen. We nemen daarna twee keer een stuk alternatieve weg omdat ook dat tijd scheelt. We hebben nl. het gevoel dat we niet veel opschieten vandaag. Onze beloning komt spoedig daarna: een klim van 16%! Het weer is prima, lekkere temperatuur en we blijven maar naar de mooie bloeiende natuur kijken. Vandaag hebben we ook de laatste sneeuw hoog op de bergen gezien. Enkelen van ons hebben vandaag toch wel een wat zwaardere dag en willen het liefst op een stoeltje in de zon blijven zitten maar het hotel is al besproken, dus we moeten door. We bezoeken nog even het leuke stadje Mühldorf am Inn voor een colastop en gaan dan op weg voor het laatste stuk naar Neuötting. Midden in de stad op een mooi en gezellig plein slapen wij deze nacht. Het wordt een welverdiende rust de komende uren. Vlug de was aan de lijn en gezellig naar buiten.

Gisteravond werd het nog heel gezellig en is er ook nog geld voor Biking4Energy binnengekomen. Er was een feesttent op het plein, Leny A deelde de flyers uit en Ria deed haar verhaal. Ook een dansje voor het goede doel en de muntjes werden in de collectebus gedaan. Andere Leny heeft het op de film vastgelegd. Ook in het restaurant mocht Ria collecteren met toestemming van de eigenaar. Het resultaat was 80 euro!

Vandaag alweer een prachtige fietsdag. Een heerlijk zonnetje en de hele dag vlak gereden want we volgen nog steeds de rivier de Inn. We zien tijdens de route nog steeds bergtoppen met sneeuw maar het wordt al wat minder. De bergen zijn wat lager en het dal groener. Ook vandaag is de natuur weer mooi, voorjaarsbloesem en fris groen. We zien koeien en schapen in de alpenweiden en horen de bekende belgeluiden. Het was de hele dag een straffe tegenwind en Piet heeft laten zien dat hij goed kopwerk kan doen. Een regelmatig tempo en iedereen uit de wind gehouden. We kwamen door verschillende leuke plaatsen. In Schwaz heeft Leny A. tijdens de koffie nog een tientje bijeen gepraat voor ons goede doel en ook tijdens de “cola-stop”is de bus weer langsgegaan. Totaal vandaag 56 euro, als het zo door gaat vullen we onderweg ook een batterij. In Oberlangkampfen kwamen we in een dorpsfeest terecht, de paarden werden gekeurd en door de pastoor gezegend. De lokale fanfare deed goed zijn best en het bier vloeide rijkelijk. Kufstein was een leuke onderbreking, mooi stadje maar vandaag te weinig tijd om uitgebreid te kijken omdat we 110 km moeten fietsen. Wel werden er door Leny A. heel veel foto’s gemaakt. Zij had namelijk vandaag de eer om foto’s voor de website te maken en het resultaat ziet u hieronder. Vannacht slapen we een keer heel goedkoop, een soort vrienden op de fiets maar dan wat luxer. Allemaal een mooie kamer met een weids uitzicht. Heerlijk gegeten, een wijntje toe en terugkijken op een lange maar goede dag. Morgen weer een afstand boven de 100 km en dan ook nog het nodige klimwerk. Voor nu dus lekker slapen en op tijd weer op.

Gisteravond was het nog wat laat geworden omdat we naar het internetcafé gingen dat gesloten bleek te zijn. Gelukkig bracht de Dongel van KPN uitkomst en konden de foto’s en het reisverslag toch doorgestuurd worden. We ontbijten om half 8 en daarvoor hebben we al lekkere broodjes gehaald voor de lunch. Het weer ziet er goed uit, wat bewolkt maar niet al te koud. We starten wel steeds met de lange broeken aan maar dat staat niet gek met al die besneeuwde bergen om ons heen. Het wordt een prachtige tocht. We fietsen vrijwel de hele dag langs de rivier de Inn. In het begin was het stevige, korte klimmetjes en daarna was het redelijk vlak. Af en toe wat overleg als de route niet duidelijk was maar het kwam steeds goed. Dat wil zeggen dat we geen kilometers teveel hebben gereden voor de kilometer sponsors. De natuur begint al heel mooi te worden. De bomen staan in bloei en ook waren er veel fruitbomen te zien. De bermbloemen beginnen te kleuren al zijn het meestal paardebloemen maar die geven ook kleur aan de foto’s. Helaas liet de kilometerteller van Leny het vandaag afweten en dat fietst niet lekker dus de gereedschapstas bracht uitkomst: een nieuw batterijtje. Verder gaat het met alle fietsers heel goed, iedereen is in goede conditie en kan het tempo volgen. Er is vandaag ook weer hier en daar gefilmd vooral als iemand verkeerd geschakeld heeft en het klimmetje moet lopen. Om kwart over drie zijn we al in Innsbruck waar we eerst een brug te ver fietsen, maar een telefoontje naar Frans en hij staat al bij de goede brug te wachten. We hebben een hotel langs de rivier met mooi uitzicht. De kinderen en Marleen en Sjef vinden het leuk om ons weer te zien en het gaat een gezellige avond worden. De zon schijnt en iedereen heeft het ontzettend naar de zin.

De eerste handeling na het opstaan was het lopen naar het raam om ons op de hoogte te stellen van het weer. Het was niet bemoedigend. Alle auto’s waren met een dikke laag sneeuw bedekt. En de buitentemperatuur was 1 graad boven nul. Warm aankleden dus. Na een heerlijk ontbijt de fietsen optassen en om half negen van start. Gaandeweg de ochtend klaarde het lekker op en steeg de temperatuur geleidelijk aan naar een plezierig fietsniveau. Er worden vandaag weer veel prachtige foto’s gemaakt. De bergen om ons heen zijn fantastisch en met de zon en wat witte wolken worden het vanzelf plaatjes. Onze volgauto komt af en toe langs en zet ons op de gevoelige plaat, al stampend naar boven of flitsend naar beneden. De videocamera wordt ook vandaag weer goed gebruikt, zelfs fietsend wordt er gefilmd. Ook het koffie uurtje is uitermate gezellig en we overwegen even om maar te blijven zitten. Maar we moeten vandaag wel 90km dus weer op de pedalen. We kiezen ook nu weer om niet de weg door het bos te volgen en dat is maar goed ook want we zien af en toe het fietspad met een dikke laag sneeuw en ijs. We komen door verschillende mooie plaatsen en na de grensovergang naar Oostenrijk lunchen we in een bushokje. We plakken ook maar een poster in het Duits van Biking4Energy op het glas, kunnen ze zien dat we hier ook geweest zijn. Frans kreeg ook weer een donatie van een echtpaar. Heel handig die flyers in de verschillende talen. Vandaag gaan we door naar Landeck waar ons hotel gereserveerd is en het gezin van Marleen gaat voor 2 dagen naar Innsbruck. Er wordt dus wat heen en weer gereden. De middag wordt het eindelijk echt warm en gaan de lange broeken uit. We kunnen nu de hoofdroute niet meer volgen maar zijn verplicht het fietspad te nemen. We zijn inmiddels zoveel gedaald dat de route goed begaanbaar is en het mooie is dat we steeds de rivier de Inn oversteken. Na een prachtige tocht eindigen we na een klein klimmetje bij het hotel. Echt Oostenrijk met schilderingen op de kamerdeuren. De zon schijnt nog steeds en we vermaken ons prima met wat boodschappen doen en dan natuurlijk een terrasje. Vanavond hebben we eindelijk een internet café en kunnen we wat foto’s sturen voor de website. Geniet er maar van want dat doen wij ook.

De lucht is donker als we wakker worden  Na het ontbijt regent het pijpenstelen. Het is ook nog koud en daaraan kunnen we merken dat we al op 700 meter hoogte zitten. Langzaam klimmen we omhoog. Ongeveer 22 km en dan zijn we op de Malojapas. Het valt niet mee maar iedereen kan aardig volgen. Helaas bij kilometer 22 zijn we er nog niet. Wat volgt is een soort Alpe d’Huez. Haarspeldbochten, super steil, regen, sneeuw en mist. De temperatuur is gezakt naar 0 graden. De dames moeten helaas een stukje lopen maar we zijn allemaal heel trots als we de top hebben bereikt. 1815 meter!!! Frans en de anderen wachten op ons in een heerlijk warm restaurant. Het hoogste punt van de fietstocht hebben we gehad. Het is toch een emotioneel moment en fijn dat de anderen er zijn om ons op te vangen en lekkere warme kleding te geven. Een cappuccino en daarna een warme maaltijd. We kunnen weer verder. Als we rond half twee vertrekken sneeuwt het behoorlijk. Frank heeft wollen handschoenen mee en dus ijskoude handen met die natte dingen aan. Het is voor iedereen moeilijk warme handen en voeten te houden in dit snert weer maar de uitzichten maken alles goed. Besneeuwde bergen en veel sneeuw langs de weg. Het meer bij St Moritz is nog bevroren en in de kou maken we toch nog en paar foto’s en een stukje film. Onze weg gaat door het bos met veel steile klimmen. We worden aangesproken door een Zwitser die ons behulpzaam is en ons afraad deze paden te nemen omdat er nog meters sneeuw liggen. We volgen dus de hoofdweg. Frans heeft intussen weer een hotel geregeld. Nog even doorbijten en dan wacht de warme douche. We eten met z’n elven en het is reuze gezellig na al die inspanningen. Ondanks de regen en sneeuw een fantastische superdag. Niemand van ons had dit willen missen.

Iedereen is op tijd opgestaan en we hebben nog even tijd om de omgeving te bekijken en een paar foto’s te maken. We ontbijten gezellig met elkaar en als alle tassen weer op de fiets zijn gebonden gaan we op weg, uitgezwaaid door de achterblijvers. Eerst een flinke afdaling naar de veerpont die ons het Comomeer overzet. De eerste pech komt al na 2 kilometer. Bij Ria loopt haar ketting eraf. Het euvel wordt snel verholpen. Onze route gaat langs de andere kant van het meer. De veerpont legt aan in Varenna. We komen veel tunneltjes tegen en een aantal is verboden voor fietsers dus daar moeten we omheen. Het parcours is vandaag al een beetje klimmen en dalen wat ons goed afgaat. De koffiestop is op een gezellig terras en lunchen doen we op een plein in Chiavenna. Frans belt ons over de plaats waar we willen overnachten. Er wordt een hotel geregeld en we moeten nog maar 10 kilometer klimmen. Een goede test voor de 25 km klim die morgen op ons wacht. De klimgeiten van vandaag zijn Leny Allard en Frank. De anderen laten de trappers rustig ronddraaien en we komen allemaal goed boven. Een heerlijk familiehotel met prachtig uitzicht op de besneeuwde bergen. De oranje shirts hangen op alle balkons te drogen en het biertje in de zon op het grote terras smaakt ons opperbest. We bekijken het oude stadje met de smalle oplopende straatjes De huisjes en wasplaatsen zijn vele eeuwen oud. Het is als een openlucht museum. De geiten staan op de binnenplaats en de mest ligt naast het huis. In het hotel krijgen we een heerlijk Italiaanse maaltijd voorgeschoteld. Nog een wijntje toe en om 22.00 uur zoeken we onze kamers op. Een heerlijke dag, goed gefietst en geen problemen gehad. Morgen de ultieme uitdaging.

Na een uitgebreid ontbijt gaan we op weg naar het Instituto Nazionale Neurologoca C.Besta. We worden met veel gastvrijheid ontvangen. Prof. Dr. Zeviani is een allervriendelijkste man met warme interesse naar Marleen, Sjef, Eline en Joska. Ook aanwezig zijn Mw. Barbara Garavagua, die het onderzoek naar Parkinson en research doet en Mw. Valeria Tiraranti, assistente van Prof. Zeviani. Dhr. Rob Frőlich, Consul van het Nederlands Consulaat Generaal woont het bezoek ook bij. Na de kennismaking laat Prof. Zeviani ons de verschillende afdelingen van het laboratorium zien en geeft veel uitleg over het onderzoek en de onderzoekers. De kinderen vinden de piepkleine muisjes wel erg leuk.

Na afloop van de rondleiding staat er een tafel voor ons klaar met Italiaanse gerechten en drankjes, allemaal in de kleur oranje! Uitspraak van Prof. Zeviani: “Orange is a color that gives you energy” Na nog een laatste foto met de hele groep worden de fietsers uitgezwaaid en gaan op weg om de sponsor-kilometers te gaan maken. Het is prachtig zonnig weer en een heerlijke temperatuur. We fietsen een lekker tempo en stoppen af en toe voor een foto want het is een prachtige tocht. We volgen een kanaal langs de rivier de Adda en genieten volop. Koffiepauze, lunchpauze, alles lekker in het zonnetje. Op een gegeven moment is de weg die wij moeten volgen afgesloten maar we besluiten toch door te gaan. Dit hebben we geweten. Met onze fietsen lopen over een zeer smal muurtje met aan 2 kanten water en dan ook nog tegenliggers. Daarna de fietsen tillen over sluisjes, grote keien, bruggetjes, een klim over een bospaadje en uiteindelijk over de railing zodat we onze weg weer konden vervolgen. Gelukkig hadden we veel sterke mensen bij ons maar we waren niet geheel okselfris meer na deze actie.  We hadden echter nog niet alles gehad. De bergen kwamen in zicht met donkere wolken en een beetje onweer. We hielden het dus niet droog. Een grote dikke plensbui maar daarna ook weer de zon. Het Comomeer liet zich prachtig zien en ook de sneeuw op de bergen was een plaatje waard. Voor we aan het laatste stuk begonnen nog een cola voor de noodzakelijke energie. Dat was goed want we moesten de laatste 10 km nog behoorlijk klimmen. Dat belooft wat voor morgen. Uiteindelijk kwamen we in Bellagio aan. Frans kwam ons met de auto tegemoet gereden en hij wees ons de juiste weg. We werden welkom geheten door Marleen, Sjef en de kinderen. De tafel gedekt, het eten klaar en een welverdiend wijntje. Het was een fantastische dag. We hebben vandaag 97 km gefietst en we waren niet heel erg moe!!!!

In de grote hal van het station Haarlem is het een zee van oranje. De vertrekkende fietsers, Ria, Leny, Piet, Leny, Johan en Frank zijn aanwezig in hun oranje outfit en ook de families en vrienden hebben hun kleding aangepast. De trein is precies op tijd en het wordt snel afscheid nemen en de fietsen in de trein zetten. In Sloterdijk zien we Leny Allard de trein uitgaan met fiets en al, gelukkig stapt ze weer in. Ze moest even plaats maken voor andere uitstappers.

In Amsterdam hebben we een uur de tijd voor de City Night Line vertrekt. Op het laatste moment moeten we opeens naar een ander perron en dat betekent fietsen de trap af en weer op sjouwen. Dat valt niet mee met alle bagage erop. Net op tijd zitten we in de trein. Onze ‘hotelkamers” zijn prima en met de schuifdeuren open hebben we een zeer gezellige avond met z’n allen bij elkaar. Onze buren sponsoren ons met €100,00 nadat ze op de hoogte zijn gesteld van onze fietsactie.

We worden ’s nachts twee keer wakker gemaakt, een keer door de douane voor de controle van de paspoorten en om kwart voor zeven komen drie mannen met een drugshond de cabines binnen. Bij ons is alles in orde.

Na een lekker ontbijt worden we op het station van Milaan welkom geheten door Marleen, Sjef en de kinderen. Fietsen uit de trein, optassen en daarna op weg naar het hotel. Daar hebben we gezellig met elkaar koffie gedronken en vervolgens zijn we met de metro naar de binnenstad gegaan. Frank verzorgt een mooie stadswandeling en Piet gaat alvast de route voor de volgende dag verkennen. Een groepje blijft in de stad eten en de anderen kiezen de chinees om de hoek. Nog een wijntje toe en dan lekker slapen. Morgen begint de eerste fietsdag!

Vanmorgen zijn Marleen, Sjef , Eline en Joska vertrokken naar Milaan. Zij volgen onze route gedurende 2 weken tot in Praag. Daarna vliegen zij terug en zal Frans de auto besturen tot Nijmegen.

De voorbereidingen zijn in volle gang. De training is afgerond en nu moeten we zorgen dat alles in onze fietstassen past. Hoe minder hoe beter maar de dames willen er ook af en toe leuk uit zien, zeker als we in Praag de Nederlandse Ambassadeur gaan ontmoeten. Vrijdag vertrekt de auto met Marleen, Sjef en de kinderen op weg naar Milaan. Zij volgen onze route de eerste 2 weken tot in Praag. Met Biking4Energy op de auto zullen ook zij zeker opvallen.

Het is nu half maart en de fietstraining is begonnen. Ieder voor zich maar ook met elkaar hebben we al weer heel wat kilometers getraind. De eerste zadelpijn is over en het zit weer lekker op de fiets. Nu nog trainen maar straks het echte werk. We hebben er zin in!